دیدارهایمان چه زود گذشت . . .

چه قدر زود از انتهای کوچه ی دلبستگیها پر کشیدی . . .

تو که می گفتی از این کوچه گر بارها گذر کنم باز هم خسته  نمی شوم. . .

اما دیشب به من گفتی که دیگر خسته شده ای . . .

و دیدار ها خواب را از چشمانت گرفته اند . . .

چه قدر زود این را گفتی . . .

کاش وقتی این را می گفتی که لا اقل گونه هایم را خیس نمی دیدی . . .

آه از این همه بی رحمی. . .

چرا ؟. . .

مگر در معصومیت نگاهم معرفت و خوبی را ندیدی؟؟؟ . . .